10.2.11

On Air!

Αντιγράφω από εδώ.


Μεγάλωσα ακούγοντας πολύ ραδιόφωνο παράλληλα με την τηλεόραση που εκείνα τα χρόνια έπαιζε μετά τις 5 το απόγευμα, ήταν ασπρόμαυρη και δεν είχε τηλεκοντρόλ.


Το ραδιόφωνο ήταν αγαπημένο αντικείμενο στο σπίτι μας. Υπήρχε σταθερά πάνω στο ψυγείο ένα τρανζιστοράκι για ν' ακούγεται μουσική τα απογεύματα που γύρναγε η μαμά απ' τη δουλειά της και τα Σαββατοκύριακα. 'Ηταν αυτό το ίδιο τρανζιστοράκι που τις Κυριακές τα μεσημέρια χωνόταν στο διπλό κρεββάτι των γονιών μου γιατί ο μπαμπάς άκουγε αθλητικά.

Εκεί γύρω στα 12 πρέπει να ήμουνα όταν ξεκίνησα να το χρησιμοποιώ κι εγώ. Πρώτα, κάτι Κυριακές που άκουγα Μιχάλη Τσαουσόπουλο και 2, 67. Έπειτα, κάτι πρωινά (στο γυμνάσιο, είχαμε εναλλάξ μάθημα πρωί και απόγευμα) που ήμουνα σπίτι κι άκουγα σε επαναλήψεις θεατρικά έργα ή ραδιοφωνικές σαπουνόπερες.

Κι έπειτα ήρθε η εφηβεία μαζί με την έγχρωμη τηλεόραση μοιρασμένη σε δύο κανάλια όπως και η ελεύθερη ραδιοφωνία με πλήθος επιλογών. Την θυμάμαι καλά αυτήν την εποχή, το έζησα πολύ κοντά το ραδιόφωνο τα επόμενα χρόνια, στα πρώτα χρόνια της δεκεατίας του '90.

Εκτός απ' το τρανζιστοράκι, υπήρχε πια κανονικό στερεοφωνικό συγκρότημα στο σπίτι. Ακόμα και κασέτα μπορούσες να γράψεις απ' το ραδιόφωνο - προσφιλή συνήθεια της εποχής- αρκεί να πρόσεχες να πατάς το pause όταν μίλαγε ο παραγωγός.

Είχα φιλίες με αρκετούς γνωστούς μουσικούς παραγωγούς εκείνων των χρόνων, βρέθηκα πολλάκις σε στούντιο, μαγευόμουν αλλά και "τρόμαζα" απ' την κονσόλα με δεκάδες κουμπιά, λάτρεψα την αίσθηση της απουσίας εικόνας ανάμεσα σε πομπό και δέκτη. Είναι σαν ερωτικό παιχνίδι που λειτουργεί καλά όταν μπορείς να διαγείρεις τη φαντασία του άλλου.

Έχω ακούσει κι εξακολουθώ πολύ ραδιόφωνο στη μέχρι τώρα ζωή μου. Υπήρξε μια μικρή περίοδος που ήθελα να δουλέψω εκεί. Το έκανα σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές και με διαφορετικό τρόπο. Μια φορά στα χρόνια του ΄90 και μια πιο πρόσφατα.

Προτιμώ κατά κύριο λόγο την ξένη μουσική. Δεν σνομπάρω τα ελληνικά, δυστυχώς όμως οι ραδιοφωνικοί σταθμοί που εξειδικεύονται σ' αυτά, προτιμούν τα σουξεδάκια των μπουζουξίδικων κι αυτά με αφήνουν παγερά αδιάφορη.

Έχω διάφορα κωλύμματα με ραδιοφωνικούς σταθμούς- κυρίως για λόγους συνήθειας. Το τι ακούω πχ το πρωί είναι καθαρά τέτοιο θέμα, αφού πάει παρέα με όλο το πρωινό τελετουργικό του χτυπάει ξυπνητήρι, δυσανασχετώ για το πρωινό ξύπνημα, ανοίγω ραδιόφωνο, στύβω πορτοκαλάδα, φτιάχνω καφέ και τον πίνω στα όρθια ενώ ετοιμάζομαι για τη δουλειά.΄

Ένα πράγμα που μπορεί να μου τη "σπάσει" είναι ο μουσικός παραγωγός. Θυμάμαι παλιότερα, μια γενιά παραγωγών που ήξεραν καλά από μουσική, ήταν ψαγμένοι και διαμόρφωναν αισθητική. Δυστυχώς,τα τελευταία χρόνια, κάποιοι δεν έχουν καμία αίσθηση ορίου. Μιλάνε πολύ, γελάνε με τα δικά τους "κρύα" αστεία και μ' αυτόν τον τρόπο υπονομεύουν τις μουσικές που παίζουν και την ίδια τους την εκπομπή, αφού με μια μικρή κίνηση, αλλάζεις συχνότητα και τους περνάς στη σιωπή.

Αυτό σε συνδυασμό με το κριτήριο που έχω διαμορφώσει όλα αυτά τα χρόνια με οδηγούν στο να κολλάω για μεγάλα χρονικά διαστήματα μ' έναν σταθμό και να ξεκολλάω όταν παύει να μ' ευχαριστεί.

Αφορμή για τον τεράστιο πρόλογο μου, είναι ο Προκόπης Δούκας τον οποίο ακούω τους τελευταίους μήνες απ' τη συχνότητα του Kosmos. Ο Προκόπης είναι η αιτία για να μην αλλάζω συχνότητα τ' απογεύματα, 18:00 - 20:00.

Ξέρω ότι δεν του χρειάζεται διαφήμιση, αλλά νιώθω την ανάγκη να του πω ευχαριστώ γιατί μιλάει σωστά ελληνικά, έχει μέτρο και ισορροπία ανάμεσα στον λόγο και τη μουσική, είναι καλλιεργημένος και ξέρει από μουσικές.

Ο Προκόπης φέρει άρωμα πολιτισμού κι αισθητικής στα ραδιοφωνικά κύματα. Για όσους θέλουν επιπλέον και να τον διαβάζουν, ιδού και το μπλογκ του.




Ευχαριστώ θερμά την alepou, γι αυτή τη δημόσια αναφορά (o τονισμός με italics δικός μου). Όσο κι αν γράφει οτι "δεν χρειάζομαι τη διαφήμιση", είναι πολύ σημαντική η ενθάρρυνση που παίρνει ένας dj από τους ακροατές του. Rendez-vous στις 6μμ!











Η φωτό είναι από το http://winniecooper.net και το εξώφυλλο από το http://trendland.net

Το post συνοδεύεται από το "L' Ombre D' Un Homme", από το αριστουργηματικό ντεμπούτο του Γάλλου Ben (L' Oncle) Soul.

buzz it!

5 σχόλια:

stavros k. είπε...

., , υπέροχα λόγια και που τα υπογραφώ με τη καρδιά μου. Απλός θα είχα αναφέρει και τιν Αννα Πασχαλίδου. Απ τις αρχές του σταθμού ΚΟSMOS έστελνα sms στους παραγωγούς , αλλά η Αννα ήταν αυτή που κατάλαβε ότι είμαι ομογενείς από Γερμανία και τα γραμματικά μου λάθη ατελείωτα ώστε κάποια μέρα ακούω απ το ράδιο να λέει ; "Οκτώβριος γράφεται χωρίς ,μ,, αφού εγώ στο sms αγραφα το Oktober = Οκτόμπερ ως Οκτόμβριος !
Γλυκίτατοι και οι δυο και ζυγισμένοι !!
By the way ,,αντί για κασετόφωνο εχω σήμερα ένα Mini Disc και βέβαια όταν δεν προλάβενω να πατήσω το 'pause' εχω γράψει και τις φωνές τους. Δεν με ενοχλεί όμως καθόλου και δεν σκοπεύω να τις σβήσω ! Προκόπη (και Αννα) σας εύχομαι και μελλοντικά καλές εκπομπές και εκφωνήσεις ! :-D danke και Aufwiehören (epan akousoumen )

Michael_Sc είπε...

προσπερνώ τα καλά λόγια -αυτονόητα- για να σημειώσω κάτι που παρατηρώ με τον Ben "Oncle" Soul... Είδες που δισκογραφεί; Στην γαλλική Motown (Motown france)!
Εντυπωσιακό θα έλεγα...

Καλή συνέχεια στις εκπομπές σου και μακάρι να αρχίσουν να σε πληρώνουν κιόλας κάποια στιγμή!

Prokopis Doukas είπε...

Ευχαριστώ πολύ, ήταν μια δύσκολη μέρα - και δυστυχώς, λόγω ανωτέρας βίας δεν μπόρεσα να πάω σήμερα στο ραντεβού... :-(

stavros k, είπε...

@prokopi , simera "kapos" (afou eho 3-oro programma akroasis) gemise to keno tis apousia sou i Anna, pou omos elipe mia mera prin logou anoteris vias ! Mou thimizei ligo ta MMM. Ti mia mera eho to Tram allo ohi to leoforio gia na ftaso ston proorismo mou, tin alli mera eho to leoforio alla ohi to Tram ! Ama einai , the new way, na to dokimaso kai ego ?
Perastika kai kali Dynamo :-)

Vangel Greko είπε...

Eξαιρετικότατο και αληθινό...

με πήγε λίγο πίσω όταν και εγώ άκουγα ραδιόφωνο για το άτομο και όχι για το σταθμό...

Είσαι εξαιρετικός Προκόπη & προσωπικά μου μαθαίνεις μουσική!!

Τα σέβη μου!!

ShareThis