Καταδίκη για το mall Athens στον πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου
Στις 19 Ιανουαρίου στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών εκδικάστηκε η υπόθεση του πρώην Δημάρχου ΤΖΑΝΙΚΟΥ - ( Δήμαρχος Αμαρουσίου επί κατασκευής MALL) σχετικά με την προσφυγή πολιτών, για τις παρανομίες του Δημάρχου και άλλων εμπλεκόμενων για την οικοδόμηση του παράνομου μεγαθήριου THE MALL.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών καταδίκασε τον πρώην Δήμαρχο σε 12 μήνες φυλακή με τελεσίδικη απόφαση.
Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τους ισχυρισμούς του πρώην Δημάρχου ότι το Μall ωφέλησε το Μαρούσι, ότι δεν προξένησε περιβαλλοντολογικές καταστροφές και ότι τα τεράστια χρέη στο Δήμο δεν οφείλονται στο συγκεκριμένο έργο. Αλλά και η τελική έκκληση της συνηγόρου του κ. Τζανίκου για μείωση της ποινής λόγω πρότερου έντιμου βίου και λόγω μη ταπεινών αιτιών δεν έγινε δεκτή.
Η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη δίκη εντός του 2009 που έχει σχέση με την κατασκευή του MALL καθώς έχουν προσδιορισθεί και άλλες 6 δίκες, μία μάλιστα εξ αυτών ζητάει 600 εκ. ευρώ αποζημίωση υπέρ του Δήμου Αμαρουσίου από τις κατασκευαστικές του κ. ΛΑΤΣΗ και τον πρώην Δήμαρχο για τις τεράστιες ζημιές που υπέστη Ο Δήμος Αμαρουσίου.
Μια απόφαση λοιπόν που μας γεμίζει αισιοδοξία ότι σε αυτόν τον αγώνα για την διάσωση των ελεύθερων χώρων δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχουν και Δημόσιοι λειτουργοί που υπερασπίζονται το Δημόσιο συμφέρον.
----------------------------------------------------------------------------------

Όταν κάπνιζα (παλιά), μου άρεσαν τα Pall Mall. Τα Mall πάλι δεν με συγκίνησαν ποτέ. Ίσως είναι η φυσική αντιπάθεια μου στην “παρατεταμένη κατανάλωση” - δεν θέλω παρά να ξοδεύω τον ελάχιστον απαιτούμενο χρόνο, να βρίσκω αμέσως αυτό που χρειάζομαι ή επιθυμώ και να φεύγω τρέχοντας από το μαγαζί. Ίσως πάλι είναι η αντίδραση στην πληροφορία οτι οι μαθητές πια δεν θέλουν να πηγαίνουν εκπαιδευτικές εκδρομές π.χ. στην Ακρόπολη, αλλά στο Mall...
Θεωρούσα δε εξαρχής άκρως αντιαισθητικό το θέαμα των “ορδών” που κατέπλεαν στο συγκεκριμένο – σε συνδυασμό με την κλειστοφοβία ενός άσχημα προσβάσιμου πάρκινγκ ή της (κλασσικής ελληνικής) εναλλακτικής λύσης του άναρχου παρκαρίσματος στα πεζοδρόμια. Το concept των mall προϋποθέτει μια χώρα (όπως οι ΗΠΑ), που πάνω απ' όλα έχει άπλετους χώρους – για πρόσβαση και πάρκινγκ. Γι αυτό τρέμω στην ιδέα οτι το νέο “κατασκευαστικό μας όραμα” είναι να σπέρνουμε Mall παντού...

Αν ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε από τη ζήλεια (ή την ανάγκη) για ένα Marlboro ή ένα καλσόν, τότε είμαστε καταδικασμένοι στην καταναλωτική άβυσσο της ψυχής μας. Να μην παρεξηγηθώ: Είμαι από αυτούς που θαυμάζουν το καλόγουστο design, το κομψό ρούχο, το εξαιρετικό αυτοκίνητο ή το "work of art" ηχητικό σύστημα για το σπίτι. Ωστόσο, δηλώνω και οπαδός αυτού που διάβασα πρόσφατα οτι είπε ο Νίκος Δήμου: “Αρνούμαι να πληρώσω για να φοράω τα τεράστια διακριτικά ενός σχεδιαστή – αντίθετα θα έπρεπε αυτός να με πληρώνει. Θα ήθελα ένα αυτοκίνητο με όλα τα οδηγικά χαρακτηριστικά μιας Porsche, χωρίς να φαίνεται οτι είναι και χωρίς όλα τα κοινωνικά χαρακτηριστικά που τη συνοδεύουν”...

Ο καταναλωτικός μας “αυτισμός” έχει να κάνει με την επιβεβαίωση της ύπαρξης, μέσα από τη ρηχή ταύτιση με τα πιο “trendy”. Ίσως είναι η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να διαχωριστεί κοινωνικά “από τη μάζα” μέσα από τις επιλογές του. Μόνο που όταν αυτές δεν έχουν ως βάση τη φινέτσα (την καλλιέργεια δηλαδή και την παιδεία), αλλά τη χονδροειδή απόπειρα επιβολής, τότε το αποτέλεσμα είναι το λιγότερο κακογουστιά και ύβρις.
Στην περίπτωση των αυτοκινήτων, η τεχνολογία έχει βοηθήσει ώστε να φτάνουν σε όλους, όλο και καλύτερα αυτοκίνητα. Ο πολιτισμός μας όμως πρέπει να βρει έναν τρόπο, να μειώσει την παραγωγή τους – δεν χωράμε άλλο (και δεν αντέχουμε να ρυπαίνουμε άλλο). Βλέπεις όμως, όταν μειώνεται η ζήτηση, το αποτέλεσμα είναι να καταρρέει η αγορά αυτοκινήτου – και την ύφεση την πληρώνουν οι εργαζόμενοι που απολύονται. Είναι επιτακτική η ανάγκη να βρούμε ένα άλλο οικονομικό μοντέλο με λιγότερη κατανάλωση - και με άλλου είδους ανάπτυξη...
Οι φωτό είναι από τα http://www.skyscrapercity.com, http://www.carpages.co.uk και http://www.amazon.com
Το Inner City Blues (make me wanna holler) που συνοδεύει αυτό το post είναι από ένα από τα πιο προφητικά και "μπροστά από την εποχή" τους άλμπουμ, το οικολογικό και "φιλοσοφικό" What's Going On του μεγάλου Marvin Gaye.
