Εν Ξηροκάμπιον τη 12.11.72
Να με συνχορίται για το θάρος μου και την ανορθογραφία μου. Δεν ξέρω πώς να αποτανθό και πός να ζητήσο κάτι οπού επιθυμό. Ήμε μητέρα 7 εφτά παιδιών. Το μεγαλήτερο μου 29 χρονών και το μικρότερο μου 8. Ήμαστε φτωχή οικογένεια. Η περιουσία μας είνε ένα μισοτελειομένο σπίτη και ένα κτιματάκι με 35 ελαιόδενδρα. Αποφάσισα κατόπιν συνενοήσεως του συζύγου μου να πάρομε ένα παιδάκι από το Βιετνάμ, όπου μένουνε ορφανά από τους σκληρούς πολέμους και πεθένουνε από την ποίνα. Σας θερμοπαρακαλό φροντίσεται να μου απαντίσεται με ένα σας γράμα ή με την πρωινή σας ανακίνοση. Να μου γνωστοποιήσεται εάν είνε δυνατόν να εκπλιροθή ή επιθυμία μας. Ας πώ οτι έχω 8 παιδιά. Επείσις θέλω να είνε αγοράκι και μικρό 2-3 χρονών. Ας είνε και μικρότερο τα ψύχουλα να μάση από το τραπέζι θα ζήση ότι ανήκη στα φτωχά μου πεδιά θα ανοίκη και σε αυτο. Θα το ιδιοθετήσο. Θα το κάνο πεδί μου. Σας παρακαλώ φροντίσεται θα περιμένο με αγωνία την απάντισή σας. Θα νιόσο μεγάλη ανακούφιση να σωθή έστω και μιά ψυχούλα μέσα από της φλόγες του πολέμου.
Με εκτίμιση και σεβασμό
Η σίστασί μου
Σοφία Χρ. Κονίδη
Ξηροκάμπιον Σπάρτης
Ν. Λακωνίας
Υ.Γ. Ότι απέτιση πλιρομής έχετε, να μου το γράψεται αμέσως θα σας τα στίλο.
Το γράμμα αυτό βρέθηκε στο αρχείο μιας φίλης (άγνωστο προς ποιά υπηρεσία απευθύνεται και από ποιά πρωτοκολλήθηκε), ικανό να μας βάλει σε σκέψεις για το πώς ήταν ο κόσμος και η Ελλάδα πριν από μόλις 4 δεκαετίες - και για την ανθρωπιά που αποπνέει. Είναι αυθεντικό (δεν είναι του Μποστ), διατήρησα αναλλοίωτη την ορθογραφία, προσθέτοντας μόνο μερικά κεφαλαία γράμματα και αφαιρώντας κάποια σημεία στίξης. Η φωτό του μεγάλου Sidney Bechet από το www.drlarryross.com
Το post συνοδεύεται από το "Si Tu Vois Ma Mere" ("Αν δεις τη μητέρα μου"), που ήρθε πρόσφατα και πάλι στην επικαιρότητα, από το soundtrack της τανίας του Woody Allen "Midnight In Paris", από τον Αμερικανό Sidney Bechet.
