15.11.10

Baby Keep Smiling (δις)

Από πλευράς κομμάτων, η Δημοκρατική Αριστερά είναι ο μεγαλύτερος νικητής των εντυπώσεων αυτών των εκλογών. Με δύναμη ελάχιστη πανελλαδικά (πιθανότατα κάτω από το κατώφλι του 3%) κατάφερε οι δύο αντισυμβατικές της προτάσεις για Καμίνη και Μπουτάρη, να αποτελέσουν την (ιστορική) μεγάλη έκπληξη - και να σηματοδοτήσουν μια “αλλαγή πολιτισμού” στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, εκδιώκοντας από την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου, τη μαυρίλα που κληρονομούσαν Κακλαμάνης και Παπαγεωργόπουλος. Της πιστώνεται επίσης και η επικράτηση Δημαρά στην Πάτρα.


Επιπλέον θριάμβευσε επί των πρώην συντρόφων της στο ΣΥΡΙΖΑ, δείχνοντας μια πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα παρέμβασης στη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, αλλά και έναντι των άλλων αριστερών κομμάτων, που δεν είχαν ούτε το θάρος να υπερβούν τις αγκυλώσεις τους για Καμίνη και Μπουτάρη, αλλά ούτε και τη δύναμη να “αναγκάσουν” τους οπαδούς τους να ψηφίσουν “κατά του μνημονίου”, λευκό ή άκυρο.

Όμως, η μεγάλη επιτυχία των Καμίνη και Μπουτάρη είναι πρωτίστως επιτυχία της κοινωνίας των πολιτών και δευτερευόντως των κομματικών σχηματισμών που τους υποστήριξαν. Όχι οτι το "θαύμα" θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την υποστήριξη των δεύτερων. Αυτό που διαφαίνεται όμως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη είναι οτι λειτούργησε η μαζική συστράτευση πολιτών, κινήσεων και προσωπικοτήτων ώστε να φύγει ο λαϊκισμός και η δημαγωγία. Και ταυτοχρόνως, μια αντίδραση των σοβαρών κεντροδεξιών αστών, που αρνήθηκαν να πάνε να ψηφίσουν τη λαϊκοδεξιά φασίζουσα “ψινακιάδα” (ενδιαφέρουσα και προς έλεγχο η πληροφορία οτι στα όρια της πρώην Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, ο Ψωμιάδης υπολείπετο της πλειοψηφίας).

Τα αποτελέσματα γίνονται έτσι ακόμα πιο αισιόδοξα. Όχι μόνο γιατί δεν χρειάστηκε μια Φώφη ή ένας Χρυσοχοίδης για να κερδίσει το Δήμο Αθηναίων, αλλά γιατί η συμμαχία του χαμηλού επιπέδου αποκρούστηκε “πολιτισμικά”. Σε αντίθετη περίπτωση, το τοπίο θα ήταν ζοφερό: Η εμπεδωμένη σε μεγάλη μερίδα των νέων ανθρώπων αντίληψη, οτι με την αποχή μπορείς να επιφέρεις κλονισμό στο σύστημα τέτοιον, που να αλλάξεις τα πράγματα προς το καλύτερο, προκαλεί θλίψη.


(Τις τελευταίες δύο μέρες δύο νέα παιδιά προσπαθούσαν να με πείσουν οτι η “απολίτικη” επιλογή θα οδηγήσει σε “άμεση δημοκρατία” ή σε ενεργοποίηση μιας τάχα πρόβλεψης του συντάγματος, οτι εκλογή με κάτω από ένα ποσοστό είναι άκυρη. Επειδή τίποτα από τα δύο δεν συμβαίνει, προσπάθησα να τους πείσω για το ανεύθυνο της πιθανότητας να προκληθεί κρίση της (έστω κουτσής ή ανάπηρης) δημοκρατίας μας, τέτοια που δεν μπορούμε να διανοηθούμε τις συνέπειες. Και επέμενα οτι μόνο με την ενεργό βελτίωση του πολιτικού δυναμικού και την ενεργοποίηση του εκλογικού σώματος, αλά “yes we can”, μπορεί κάτι να βελτιωθεί - ποτέ με την αποχή.)

Τα αποτελέσματα στις άλλες δύο μεγάλες πόλεις (Πάτρα και Πειραιά) έδειξαν επίσης οτι το απρόβλεπτο μιας αντάρτικης υποψηφιότητας ή μιας βεβαιότητας περί τη νίκη, μπορεί να φέρει την ήττα στον κομματικό υποψήφιο. Ειδικά ο Μίχας, που ήταν ο μόνος βέβαιος από τις δημοσκοπήσεις, οτι θα πάρει εύκολα τον Πειραιά για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να αισθάνθηκε οδυνηρή την εκδίκηση Φασούλα, αλλά και τις βαθιά συντηρητικές συμμαχίες που λειτούργησαν υπέρ Μιχαλολιάκου.

Φυσικά, το αποτέλεσμα ουδόλως πρέπει να ευχαριστεί τον Αντώνη Σαμαρά. Πόνταρε σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και 6 περιφέρειες - και βρέθηκε να χάνει και την Πελοπόννησο, περιφέρεια καταγωγής όλης της ηγεσίας της ΝΔ (Σαμαράς, Δήμας, Αβραμόπουλος, Λυκουρέντζος!), με τον υποψήφιο να είναι “προσωπικό στοίχημα” του αρχηγού της ΝΔ, όπως και ο Κικίλιας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου από την άλλη, μπορεί να είναι συγκρατημένα αισιόδοξος, γιατί “ρεφάρησε” το αποτέλεσμα του α’ γύρου, κερδίζοντας 8 περιφέρειες (μεταξύ αυτών και την Αττική) και τους δύο σημαντικότερους δήμους (έστω και έμμεσα) - επιβεβαιώνοντας όμως έτσι το προσωπικό του στοίχημα της νεωτερικότητας. Ουδείς μπορεί, εντός ή εκτός Ελλάδας, δεδομένου του μνημονίου και των μέτρων, να αποτιμήσει οτι η κυβέρνηση του δέχθηκε ανεπανόρθωτο πλήγμα ή οτι στερείται νομιμοποίησης - ενόψει και των σοβαρών διαπραγματεύσεων, που αρχίζουν από αύριο.






To smile είναι από το www.simplychi.wordpress.com και το εξώφυλλο από το http://3.bp.blogspot.com

Το post συνοδεύεται από το "Baby Κeep Smiling" του Κουβανού Compay Segundo με τον Lou Bega.

buzz it!

28 σχόλια:

tsaousa είπε...

I am!!! :)))

Τσαλαπετεινός είπε...

;-) ;-)

Roadartist είπε...

To mono thetiko sti mera auti :)

yb είπε...

Πολλά και πλατιά χαμόγελα και καλημέρες :-)

Ομως ..."Όχι μόνο γιατί δεν χρειάστηκε μια Φώφη ή ένας Χρυσοχοίδης για να κερδίσει το Δήμο Αθηναίων "; Μάλλον κάτι άλλο εννοούσες;
Με οποιαδήποτε Φώφη ή Χρυσοχοίδη ο Νικήτας δεν θα γινόταν ποτέ "απερχόμενος"...

Ανώνυμος είπε...

Ανάσταση!!!

Ευάγγελος είπε...

Καλό το αποτέλεσμα, επιτρέπει και να αισιοδοξούμε και να αρχίσουν ν' αλλάζουν επιτέλους πράγματα προς το καλύτερο στον τόπο μας!

monachus είπε...

σύμφωνει αλλά το γεγονός οτι στην Αθήνα μόνο το 28-29% των εγγεγραμμένων ψήφισαν καποιον από τους δύο είναι πολύ σοβαρό θέμα που δεν σηκώνει απαξίωση

Prokopis Doukas είπε...

@monachus: Φυσικά είναι πολύ σοβαρό - και πολύ ανησυχητικό. Μην πω απλώς απαράδεκτο...

Γιώργος είπε...

Επιτέλους! Κάποιοι μη κομματικά ενταγμένοι και άξιοι άνθρωποι συσπείρωσαν γύρω τους άλλους ανθρώπους-πολίτες που άσφυκτιούσαν και επιθυμούσαν την αλλαγή. Και καταδικάστηκε το κατεστημένο δεκαετιών...
Άραγε θα συνεχιστούν τέτοιες προσπάθειες, θα συνέλθουν τα επιτελεία των κομμάτων θα στηριχτούν και θα βοηθηθούν ο Καμίνης και ο Μπουτάρης ή θα μείνουμε με τη χαρά και τα χαμόγελα;
Ελπίζω η συνέχεια και η συνέπεια όλων - που είναι και το προσδοκώμενο - να δικαιώσει τις ελπίδες και τις επιλογές μας!

Κάτοικος Α. Παντελεήμονα είπε...

Γεια σας,

Χάρηκα για την εκλογή Καμίνη. Κατοικώ στη γειτονιά Α. Παντελεήμονα και ο μόνος λόγος που ψήφισα Καμίνη είναι ότι ελπίζω να ανοίξει την παιδική χαρά της πλατείας μς απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και δεν συμμάχησε με τους ψηφοφόρους τησ Χρυσής Αυγής όπως ο Κακλαμάνης. Προβληματίστηκα πάντως πολύ για να τον ψηφίσω επειδή η ΕΛ.ΑΣ. στηρίζει Χρυσή Αυγή προκλητικά (http://tvxs.gr/node/66937) και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ισχυρίζεται ότι κέρδισε και το Δήμο Αθηναίων (και με την ψήφο ΜΟΥ).

Σας παρακαλώ, λοιπόν, να μην αναφέρετε αυτη την εκλογή σαν νίκη Παπανδρέου, γιατί την επόμενη φορά η αποχή θα είναι μεγαλύτερη.

ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ!

"Ο Γιώργος Παπανδρέου από την άλλη, μπορεί να είναι συγκρατημένα αισιόδοξος , γιατί “ρεφάρησε” το αποτέλεσμα του α’ γύρου, κερδίζοντας 8 περιφέρειες (μεταξύ αυτών και την Αττική) και τους δύο σημαντικότερους δήμους (έστω και έμμεσα)"

Meropi είπε...

Δεν νομίζω ότι η Φώφη ή ο Χρυσοχοϊδης θα έφερναν καλύτερα αποτελέσματα στην Αθήνα. Το αντίθετο μάλιστα, θα έλεγα. Ο Καμίνης δεν έχει ετερόφωτη αξία (όπως η Φώφη), αλλά αυτόφωτη. Χαίρομαι που το αντιλήφθηκε ο Αθηναϊκός λαός, παρά το χαμηλό του προφίλ. Είμαι χαρούμενη σήμερα. Και για ένα άλλο λόγο: Διώξαμε και τον χουντικό Καζάκο από του Ζωγράφου! Επιτέλους!

Margo είπε...

Εμείς δεν τα καταφέραμε να αλλάξουμε το κατεστημένο και καλά στρωμένο στις θέσεις του Δημοτικό επιτελείο:(

Ανώνυμος είπε...

Σημαντικό ακόμα ότι δικαιώθηκαν οι επιλογές Κουβέλη!Καλή τους αρχή!

Ανώνυμος είπε...

Ξέχασες και τα Γιάννενα, όπου ο υποψήφιος της Δ.Α. θριάμβευσε επί του δεξιού και η ΝΔ έχασε το δήμο μετά από 12 χρόνια. Ως προς το αποτέλεσμα, yes we are smiling! Χαίρομαι, γιατί η είσοδος της Χ.Α. στο Δ.Σ της Αθήνας ταρακούνησε τα δημοκρατικά αντανακλαστικά κάθε σοβαρού ανθρώπου, ανεξαρτήτως χώρου προέλευσης,και τον "έσυρε" και χθες στην κάλπη, για να ψηφίσει σοβαρούς ανθρώπους με σοβαρές προτάσεις και να καταψηφίσει δεσποτικές νοοτροπίες. Χαίρομαι και για έναν ακόμη λόγο, για το ξεφούσκωμα του ΛΑ.Ο.Σ, χθες οι εκπρόσωποί του ήταν σαν τεθλιμμένες χήρες. Το βλέπω να μην πιάνει το 3% στις επόμενες εθνικές εκλογές.

BlondeElena

SK είπε...

Παρότι παρακολουθώ τα πράγματα με μεγάλο ενδιαφέρον, δεν έγραψα κανένα σχόλιο σχετικά με τα πολιτικά των δημοτικών εκλογών, καθότι δεν ζώ πια μόνιμα στην Ελλάδα. Αλλά τώρα που βγήκαν τα αποτελέσματα, ίσως να εκφράσω μια-δυο παρατηρήσεις:
Είναι θετικό το ότι γίνονται εναλλαγές στους μεγάλους δήμους, ύστερα από τόσα χρόνια. Ειδικά όταν πρόκειται για πρόσωπα που είχαν φθαρεί.
Από την άλλη όμως, παρατηρώ ότι πολλοί (και συμπεριλαμβάνω κι εσάς, αγαπητέ Prokopi Douka) εκδηλώνουν εδώ και εβδομάδες έναν ενθουσιασμό που δύσκολα δικαιολογείται. Από τη στιγμή που οι νέοι δήμαρχοι πρέπει να στηριχθούν στη γραφειοκρατεία των διοικήσεών τους και στους πολιτικούς μηχανισμούς των παραδοσιακών κομμάτων, σίγουρα πολύ λιγότερα απ'όσα υπόσχονται θα μπορέσουν να πραγματοποιήσουν. Οπότε ναι μεν θεμιτή μια κάποια αισιοδοξία, αλλά δεν έχουμε μάθει τόσα χρόνια ότι σχεδόν πάντα η πολιτική τείνει να απογοητεύει? Λίγος περισσότερος ρεαλισμός, ίσως.
Περιληπτικά θα το θέσω ως εξής: βλέπω μια έλλειψη κυνισμού που με θλίβει.

Yank_o είπε...

Ο Καμίνης δεν με είχε πείσει, σημασία έχει πάντως το ότι νίκησε και μάλιστα με σημαντικό αριθμό νέων ψήφων στο β' γύρο και όχι απλά μικρότερη αποχή δικών του. Το ίδιο και ο Μπουτάρης. Ωστόσο, θα πρέπει να παρακολουθήσουμε τη Δημοκρατική Αριστερά σε βάθος χρόνου για να δούμε σε τι ακριβώς θα εξελιχθεί: Σε διεύρυνση & "συνιστώσα" τύπου Βούγια-Μπίστη; Σε χρήσιμο σύμμαχο που στις κρίσιμες στιγμές θα ενώνεται με το Πασόκ και σε πιο χαλαρές θα δηλώνει (για ξεκάρφωμα) ανεξάρτητος; Ο Ψαριανός πάντως, όση κατανόηση κι αν έχει κανείς απέναντί του, καλό θα είναι να μην αποκαλεί έτσι αβασάνιστα "φασίστες" κ.λπ. (χτες, ραδιόφωνο ΝΕΤ) όσους αποφάσισαν να μην ψηφίσουν. Συμφωνώ ότι γεννά προβληματισμό η αποχή αλλά κήνσορες "δεν θα πάρουμε, ευχαριστούμε".

takis είπε...

Η επικράτηση Μπουτάρη και Καμίνη δεν έχει τόσο πολιτική σημασία όσο πολιτισμική-ιδεολογική, όπως το λέτε εξάλλου.
Ευκαιρία για να δοθεί τέλος σε μια μίζερη μικροπολιτική που βασανίζει τη χώρα για δεκαετίες.

Ο δρόμος και για τους δύο θα είναι δύσκολος και χρειάζεται την κριτική μας στήριξη...
και με πολιτικό κυνισμό ,
ναι, που ζητάει ο SK.

Prokopis Doukas είπε...

@ tsaousa: Yes, we are..

@tsalapeteinos: Yes, we can...

@yb: Όχι, δεν είναι απαραίτητο αυτό που λες. Μπορεί να έχανε και πάλι ο Κακλαμάνης (ειδικά με Χρυσοχοίδη), ακριβώς γιατί καταψηφίστηκε ως ο χειρότερος της ιστορίας...

Prokopis Doukas είπε...

@Ανώνυμος: Δεν θα είχε γίνει η "ανάσταση" αν δεν είχαμε κινητοποιηθεί - χιλιάδες πολίτες...

@ Ευάγγελος: Και εγώ το θεωρώ ένα σοβαρό βήμα, που θέλει όμως πολλά ακόμα ως συνέχεια..

@Γιώργος: Πάντως - και ουσιαστικά και συμβολικά - αν μέναμε στα ίδια, δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερα...

Prokopis Doukas είπε...

@Κάτοικος Α. Παντελεήμονα: Προσέξτε, δεν είπα οτι είναι νίκη του ΠΑΣΟΚ. Είναι όμως επιβεβαίωση του προσωπικού στοιχήματος του Γιώργου Παπανδρέου κόντρα στο ΠΑΣΟΚ, να υποστηρίξει τέτοιες υποψηφιότητες.

Η αποχή, εξηγώ γιατί, είναι απλώς η καταστρεπτικότερη επιλογή. Ή μάλλον, για να είμαι ακριβής η αμέσως καταστρεπτικότερη, μετά την ψήφο στη Χρυσή Αυγή...

Prokopis Doukas είπε...

@Meropi: Σε παραπέμπω στην απάντηση μου προς yb. :-)

@Margo: Ναι, τα έμαθα τα δικά σας... Άκουσα οτι όμως οτι πρόκειται για "το μη χείρον βέλτιστον".

@Ανώνυμος: Ναι, για τον Κουβέλη είναι τεράστια επιτυχία...

@BlondeElena: Σόρυ, για τα Γιάννενα δεν ήξερα. Σωστοί οι συλλογισμοί σου...

@SK: Ο κυνισμός είναι ότι χειρότερο. Είναι αυτός που δεν επιτρέπει ποτέ τα πράγματα να πάνε μπροστά, με τη λογική "δε βαριέσαι, δεν γίνεται τίποτα". Χαρακτηριστικό των μεσογειακών, βαλκάνιων και τριτοκοσμικών...

Ρεαλισμό ναι, να ζητάτε. Όχι όμως κυνισμό...

Prokopis Doukas είπε...

@Yank_o: Δεν άκουσα τον Ψαριανό. Πάντως, κατά την άποψη μου πρέπει να συνειδητοποιηθεί οτι η αποχή αυτό ακριβώς κάνει: Ενισχύει τα άκρα. Και αυτό τελικά φέρνει εύκολα ολοκληρωτικές επιβολές, όπως μας έχει διδάξει η ιστορία...

Όσο για την πορεία της Δημοκρατικής Αριστεράς, θα δείξει. Πάντως καλά τα πάει - και επιβεβαιώνεται που αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ...

@takis: Όμως, αυτή η "πολιτισμική" σημασία είναι και τερατωδώς πολιτική... :-)

apos είπε...

Συμφωνώ με κάποιον (ας με συγχωρέσει που δεν κάνω scroll up να τον εντοπίσω) παραπάνω που είπε ότι κανένας Χρυσοχοΐδης ή Φώφη δεν θα κέρδιζε τον Δήμο. Όπως άλλωστε δεν κέρδισε ο Μίχας τον Πειραιά, αλλά ένας Μιχαλολιάκος, ο οποίος έδωσε μόνος του τον αγώνα (ούτε το κόμμα του δεν τον πίστευε), παραιτούμενος και από βουλευτής προκαταβολικώς (αυτό και αν είναι για Guiness).
Αναλύθηκε το γιατί ο Καμίνης και ο Μπουτάρης κέρδισαν. Η επόμενη μέρα έχει σημασία. Να μείνουν Καμίνης και Μπουτάρης, αλλά και όλοι εμείς να δείξουμε την ίδια πίστη στο διαφορετικό. Μόνοι τους δεν θα καταφέρουν τίποτα.
Δεν είμαι βέβαιος ότι καταλαβαίνω τον κυνισμό του αγαπημένου μου φίλου SK, αλλά συμφωνώ με την ανάγκη για ρεαλισμό. Μαγικό ρεαλισμό. Και συμμετοχή.

yb είπε...

Νομίζω οτι τον αδικείς τον Καμίνη, ο κόσμος δεν ψήφισε μόνο κατά Κακλαμάνη, ψήφισε και υπέρ Καμίνη. Η προσωπικότητα του πιστεύω, αυτό που δείχνει, αυτό που εμπνέει ως άνθρωπος, υπήρξε ο καταλύτης που οδήγησε στην κινητοποίηση του κόσμου. Δεν βλέπω όσους υπέγραψαν τη στήριξή του (από Αννα Παναγιωτοπούλου ως Σταύρο Ξαρχάκο) να έκαναν το ίδιο για τον Χρυσοχοιδη, δεν μπορώ να φανταστώ τον Ψαριανό ή τον Κούλογλου να κάνουν έκκληση υπερ Φώφης. Ποιές προσωπικότητες, ποιοί πολίτες θα κατέβαιναν υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι μαζί τους; Δες στον Πειραιά οι τρεις κακές υποψηφιότητες που προσβάλουν τον νου και την αισθητική του μέσου ανθρώπου πού κατέληξαν...και ο Πειραιάς δεν υπολείπεται προβλημάτων ένατι της Αθήνας. Κι αν μιλήσω προσωπικά ούτε που θέλω να σκέφτομαι το ζόρι που θα περνούσα αν έπρεπε να ψηφίσω Φωφη ή Χρυσοχοιδη και ειλικρινά δεν ξέρω τι θα έκανα στο τέλος, μάλλον θα το έκανα στον δεύτερο γύρο, αλλά θα υπήρχε δεύτερος γύρος;
Θεωρώ οτι ο Καμίνης ήταν μια θετική επιλογή, όχι μια δια της εις άτοπον απαγωγή επιλογή.

Prokopis Doukas είπε...

@apos/yb: Συμφωνώ απολύτως - μιλάτε με άνθρωπο που πίστεψε στον Καμίνη *θετικά*, όχι δια την εις άτοπον απαγωγή! Άλλο είπα: Το οτι κέρδισε ο Καμίνης, δεν σημαίνει οτι *δεν θα μπορούσε* το δήμο και κάποιος άλλος - ίσως από άλλη αφετηρία...

jojos είπε...

Όλα καλά λοιπόν! αυτό όμως που θα ήθελα να προσθέσω είναι το γιατί τόσος φόβος μη τυχόν και η ΔΑ συμφωνήσει σε κάτι με το πασοκ, μα αγαπητοί μου αυτό νομίζω ότι θέλουμε, άνθρωποι ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ να μπορέσουν να προσφέρουν και όχι να αντιδρούν σε οτιδήποτε με μόνο στόχο την διατήρηση του ποσοστό τους. Ο κος Καμίνης και ο κος Μπουράρης θα προσφέρουν στις πόλεις τους είμαι σίγουρος, λίγα ή πολλά θα δείξει, είναι άνθρωποι δεν επεδίωξαν το αξίωμα για την προσωπική τους προβολή, ειδικά ο κος Μπουτάρης.

Prokopis Doukas είπε...

@ jojos: A, μπράβο! Γεια στο στόμα σας... :-)

Ανώνυμος είπε...

Σχετικά με τον Ζορρό και την επισήμανση για την (πρώην) Νομαρχία Θεσσαλονίκης: Πήρε το μικρότερο ποσοστό από όλους τους νομούς (50,27%), με απόλυτη μείωση ψήφων κατα 2.000 (Από 176 σε 174 χιλ). Το αντίθετο ακριβώς για τον Μπόλαρη που πήρε 43 χιλ επιπλέον ψήφους επιτυγχάνοντας παράλληλα το καλύτερο ποσοστό (49,73%). Υπάρχει ελπίδα, αρκεί να το παλέψουμε

Υ.Γ Πρέπει όλοι μας να βοηθήσουμε ώστε τα δύο στοιχήματα (Αθήνα - Θεσσαλονίκη) να κερδηθούν, πέρα και πάνω από κομματικές (και άλλων ειδών) αθλιότητες. Πρωτίστως για την αξιοπρέπεια μας, και όχι βέβαια για να δικαιώσουμε τον ΓΑΠ που "κέρδισε την Αθήνα..."

Φιλικά
Στάθης Δ

ShareThis