19.9.10

Εικόνες από την πόλη

Πέμπτη βράδυ, στη Βασιλίσσης Σοφίας. Ένα κορίτσι με αγορίστικα μαλλιά, οδηγάει έναν ανοιχτό Σκαραβαίο. Η ευτυχία είναι αποτυπωμένη στο χαμόγελο της.


Στην Ιπποκράτους και στην Ακαδημίας, δεκάδες αστυνομικοί. Στη γωνία των δύο δρόμων, μια απίστευτη τρύπα στην άσφαλτο σηματοδοτείται από ένα πλαστικό καφάσι (!) με μια κορδέλα και μια κορίνα της τροχαίας. Ομάδες ζήτα, δέλτα, δίας και λοιπά είναι διασκορπισμένοι στα γύρω τετράγωνα. Άλλοι κάθονται, άλλοι κάνουν άσκοπες βόλτες. Χιλιάδες ευρώ ξοδεύονται καθημερινά, μήπως και κάποιος αποφασίσει να ασκήσει ένα νταβατζηλίκι επί όλων ημών, σπάζοντας καμιά βιτρίνα. Σε άλλες γειτονιές, οι ακροδεξιοί σπάζουν ανενόχλητοι στο ξύλο κανέναν μετανάστη...

Στην Αποστόλου Παύλου, μεσημέρι. Δεκάδες τουρίστες θαυμάζουν την Ακρόπολη και τα πέριξ. Ένας υπάλληλος (προφανώς) της δημοτικής αστυνομίας εξηγεί σε έναν απορημένο μουσικό του δρόμου οτι πρέπει να φύγει, γιατί “αυτό που κάνει είναι επαιτεία και απαγορεύεται”. Είναι ευγενής, αλλά δεν κάνει τον κόπο να κατέβει ούτε από τη μηχανή του. Οι εκλογές πλησιάζουν...

Πιο κάτω, δεκάδες μηχανάκια, μέσα σε μισή ώρα, παραβιάζουν την απαγόρευση. Οι περισσότεροι πιτσιρικάδες, δεν φοράει κανείς τους κράνος. Κάνουν θόρυβο και κυρίως αλλοιώνουν τη γοητεία του “ομορφότερου πεζόδρομου στην Ευρώπη”. Τα μικτά κλιμάκια δημοτικής και ελληνικής αστυνομίας αδιαφορούν. Έχουν άλλες αρμοδιότητες, κυνηγούν το παρεμπόριο. “Έχετε δίκιο κύριε, αλλά στην Ελλάδα, ξέρετε το πρόβλημα είναι οι αρμοδιότητες. Πού να δείτε τι συμβαίνει στην Ομόνοια, όταν οι τουρίστες βλέπουν το Police και μας πιάνουν από το μανίκι, για βοήθεια - κι εμείς δεν κάνουμε τίποτα”, είναι η εξήγηση ενός δημοτικού αστυνόμου προς έναν διαμαρτυρόμενο πολίτη...

Οι άνθρωποι που ζητούν “μια βοήθεια” αυξάνονται καθημερινά. Κανείς δεν τους φροντίζει, κανείς δεν δείχνει να αναγνωρίζει την ύπαρξη τους. Ο άστεγος της Πλατείας Κουμουνδούρου μου ζητάει μια φόρμα και παπούτσια. Ο Κώστας στην Πεσμαζόγλου μου λέει οτι έφυγαν οι αλλοδαπές συμμορίες της περιοχής, που δεν τον άφηναν να επαιτεί την ημέρα - και τώρα μπορεί και βγαίνει περισσότερο.

Γυρνάω από τη συναυλία των U2 και κατεβαίνω από το ταξί στην Ομόνοια. Η διαδρομή μέσα από τη Σωκράτους είναι δύσκολη. Δεκάδες κοριτσάκια από την Αφρική ψάχνουν για πελάτη, τρέχουν, προσφέρονται και εκλιπαρούν. Οι δρόμοι σκοτεινοί, η αίσθηση της ανασφάλειας είναι διάχυτη.

Η απελευθέρωση της χαράς είναι όλο και πιο δύσκολη στο κέντρο. Η πόλη χάνει τη λιακάδα της. Κι ας είναι, αυτή η τελευταία, η ομορφότερη του κόσμου...








H φωτό από τη Σοφοκλέους είναι δική μας και το εξώφυλλο από το www.amazon.com

To post συνοδεύεται από το "Lemon" των Γάλλων Troublemakers

buzz it!

15 σχόλια:

Phivos Nicolaides είπε...

Ωραίο το μπλογκ σας. Καλή βδομάδα!

Prokopis Doukas είπε...

Phivos Nicolaides: Ευχαριστώ πολύ! Καλή εβδομάδα..

Ευάγγελος είπε...

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε, αλλά έχοντας καθημερινή επαφή με το κέντρο της Αθήνας, αισθάνομαι ότι μέρα με τη μέρα η πόλη χάνει όχι μόνο τη λιακάδα της, αλλά και την ψυχή της. Φωνές, όπως η δική σας, αντιστέκονται σθεναρά, χρειάζεται όμως κι αυτό που λέγεται "πολιτική βούληση"...
'Ισως σας ενδιέφερε κι αυτό: http://lifoland.blogspot.com/2009/05/blog-post_26.html

Prokopis Doukas είπε...

@ Ευάγγελος: E, βεβαια τη χάνει... Και πολιτική βούληση χρειάζεται, και δουλειά, και σχεδιασμός και ικανότητα και αποτελεσματικότητα - και κυρίως σοβαρότητα κι όχι ευτέλεια...

Penelope είπε...

Προσωπικά, είμαι γέννημα-θρέμμα του κέντρου της Αθήνας, αλλά ομολογώ ότι κατεβαίνω πια για ελάχιστο χρόνο καθημερινά και μόνον με το μετρό, για να αποφεύγω αυτό τον "κακό χαμό" που υπάρχει στο κέντρο της πόλης.
Μόνον κάποια Σαββατοκύριακα επωφελούμαι για βόλτες μέσα στις όμορφες γειτονιές της και τίποτε άλλο.
Με ενοχλεί αφάνταστα η εξέλιξη που έχει πάρει στην πορεία των χρόνων. Κάτι περίεργο και βρώμικο, κρύβεται απο πίσω και νομίζω πως τα επόμενα χρόνια θα δικαιώσουν αυτούς που γράφουν γι' αυτά (σήμερα ως φήμες...)
Καλή σας μέρα αγαπητέ Προκόπη.

Penelope είπε...

Ζητώ επίσης την άδειά σας για link τούτου το post σας και στο δικό μου Blog. Ελπίζω να μου το επιτρέψετε.
Φιλικά.
Πηνελόπη.

Prokopis Doukas είπε...

@ Penelope: Εννοείται, δεν χρειάζεται η άδεια μου για τέτοιο πράγμα... :-)

Νομίζω οτι δεν κρύβεται τίποτα πιο βρώμικο από τον ευτελισμό της πολιτικής - και την αναποτελεσματικότητα και τη διαφθορά που αυτή προκαλεί...

Penelope είπε...

Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Μην το λέτε. Γιατί εδώ ακούγονται πάρα πολλά, για τρελλά λεφτά που μπαίνουν κάτω από το τραπέζι, για αγορές οικοδομικών τετραγώνων σε γειτονιές Αγ. Παντελέημωνα, Αττικής, Φωκιωνος Νέγρη, όρια Πατησίων...που στο μέλλον θα χρυσοπουληθούν για άλλου είδους μεγαθήρια και κατασκευές εμπορικών κέντρων.
Τι να πρωτοπιστεύψουμε πια;

stefanos maximos είπε...

ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ FACEBOOK Ή ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ:ΙΔΟΥ Η ΑΠΟΡΙΑ

http://internet-gr.blogspot.com/2010/09/facebook.html

Εσυ τι πιστευεις;

scalidi είπε...

Μια πόλη που πληγώνει... Δυστυχώς, νιώθω πολύ ηττημένη τον τελευταίο καιρό με τη μορφή που παίρνει η γειτονιά μου.

Prokopis Doukas είπε...

@stefanos maximos: Εγώ προσωπικά έχω, με περιορισμένη χρήση. Αλλά μάλλον δεν είναι το θέμα μας.. :-)

@scalidi: Κι εγώ Σταυρούλα μου, δυστυχώς... Αλλά, ελπίζω!

Στα_Σα είπε...

Η όμορφη λιακάδα της Αθήνας είναι φυλακισμένη σε γκρίζα τσιμεντένια κάγκελα. Δυστυχώς μοιάζει ισόβια κάθειρξη. Κι εμείς μένουμε να μην κοιτάμε αδύναμοι να την σώσουμε!
Σταυρούλα

Prokopis Doukas είπε...

@Στα_Σα: Ας πούμε οτι μπορούμε να σπάσουμε τα δεσμά μας...

ολα θα πανε καλα... είπε...

Εις επίρρωσιν του τελευταίου σχολίου,σκέπτομαι ότι δε μπορεί,σίγουρα ακόμη υπάρχουν κάποιες γωνιές,αργά τη νύχτα ίσως ή νωρίς το πρωί,ανέγγιχτες από τα πολλά βλέμματα και επισκέψεις,γωνιές της Αθήνας εννοώ.Δε μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε δεσμώτες της πόλης που κατοικούμε.
Καλησπέρα,μετά από αρκετό καιρό.Και καλό φθινόπωρο!
(πιάνω να διαβάζω τις αναρτήσεις από το τέλος προς την αρχή - θα μου πάρει κάμποσο καιρό).
:)

Prokopis Doukas είπε...

@ολα θα πανε καλα...: Καλώς ήρθες.. :-) Ναι, υπάρχουν. Αλλά λιγοστεύουν...

ShareThis